W emblematyce nowożytnej z. były symbolem zbytku (luxuria) i marności (vanitas), ale także roztropności (prudentia) i prawdy (veritas). Z. występuje często w mistyce muzułmańskiej, gdzie symbolizuje Boga i człowieka, wszechświat odbijający Boga i człowieka odzwierciedlającego wszechświat, a także czyste serce, w którym powinno odbijać się światło boskości. W ceremonii weselnej jest emblematem wody. W buddyzmie serce jest uważane za z. istoty Buddy. W zen z. to umysł, który jest oczyszczany przez medytację. W Chinach z. (jing) łączone jest gł. z taoizmem. Wierzy się, że pokazuje prawdziwą postać rzeczy oraz duchy i demony normalnie niewidoczne. Przekonania te dotyczą w szczególności z. z brązu, którym przypisuje się ponadto właściwości apotropaiczne i pozwalające widzieć przyszłość. Takie magiczne lustra miały znajdować się w posiadaniu słynnych staroż. cesarzy. Lustra stanowiące element wyposażenia grobowego prawdopodobnie służyły jako przewodnik w zaświaty.
- Dobrej jakości wyszukiwarka mp3 online.